Wiedza

Protokół przed in vitro

Protokół krótki

W protokole krótkim cała procedura in vitro przeprowadzona jest w jednym cyklu miesięcznym. Stymulacja gonadotropinami zaczyna się 2-3 dnia cyklu. Lek powoduje wzrost pęcherzyków jajnikowych, podaje się go w formie zastrzyków podskórnych o ustalonej porze dnia. Od 6 dnia stymulacji gonadotropinami rozpoczyna się podawanie antagonistów gonadoliberyny (GnRh). Oddziałują one na przysadkę mózgową, za ich pomocą kontrolowany jest wyrzut hormonu luteinizującego (LH), który wpływa na czas wystąpienia owulacji. Stymulacja trwa zazwyczaj 10-12 dni, pacjentka w tym czasie jest regularnie monitorowana przez lekarza, który podczas wyznaczonych wizyt za pomocą badań USG i hormonalnych (estradiol, LH, progesteron) kontroluje wzrost pęcherzyków jajnikowych. Gdy wymiar największego pęcherzyka osiągnie ok 18mm, podawany jest zastrzyk indukujący pik owulacyjny LH i ostateczne dojrzewanie komórek jajowych. Po około dwóch dniach wykonywana jest punkcja jajników.


Protokół długi

W przypadku długiego protokołu cały proces związany ze stymulacją hormonalną trwa zazwyczaj 5-8 tygodni. Rozpoczyna się w cyklu miesięcznym poprzedzającym stymulację, wówczas pacjentka stosuje doustne tabletki hormonalne. Po około 14 dniach stosowania pigułek rozpoczyna przyjmowanie agonistów GnRH, a po kolejnych 14-20 dniach i przebytej miesiączce do leków dołączone są gonadotropiny. Wówczas pacjentka, podobnie jak w przypadku protokołu krótkiego, jest regularnie kontrolowana przez lekarza, który w odpowiednim momencie podaje lek kończący stymulację i po dwóch dniach przeprowadza punkcję.


Wyboru protokołu dokonuje lekarz m.in. na podstawie wieku, wyników badań hormonalnych, jak również indywidualnej sytuacji medycznej pacjentki. Lekarz precyzyjnie określa dawki wybranych leków, także na podstawie wyników badań biochemicznych i klinicznych może je zmniejszać lub zwiększać, dostosowując do potrzeb organizmu.


Komentarze(0)