IN VITRO

Zapłodnienie in vitro

Program zapłodnienia pozaustrojowego (in vitro fertilization – IVF) jest najbardziej zaawansowaną metodą leczenia niepłodności. Stosujemy ją przy braku skuteczności metod mniej skomplikowanych. Proces leczenia in vitro składa się z kilku etapów:


  • Stymulacja jajników
  • Badania i wizyty kontrolne
  • Punkcja komórek jajowych
  • Zapłodnienie komórek w warunkach laboratoryjnych
  • Transfer zarodków do macicy kobiety

Zapłodnienie komórek można wykonać na kilka sposobów. W Klinice Bocian wykorzystujemy wszystkie dostępne metody zapłodnienia pozaustrojowego oraz procedury zwiększające skuteczność leczenia niepłodności.

Klasyczne zapłodnienie in vitro

Pozaustrojowe zapłodnienie klasyczne polega na umieszczeniu komórek jajowych w odpowiednich mediach zawierających spreparowane nasienie na około 18 godzin. Po upływie tego czasu do zapłodnienia dochodzi samoistnie. Klasyczne zapłodnienie in vitro można stosować u par z dobrymi parametrami nasienia.


Docytoplazmatyczna iniekcja plemników ICSI

Procedura ICSI polega na bezpośrednim, mikrochirurgicznym wprowadzeniu plemnika do cytoplazmy komórki jajowej. Proces docytoplazmatycznej iniekcji plemników wykonuje się za pomocą specjalnego sprzętu laboratoryjnego takiego jak mikroskop, igły i mikromanipulatory. Proces ICSI pozwala na ominięcie wszystkich etapów naturalnej interakcji gamet, a tym samym na wyeliminowanie większości przyczyn bezdzietności spowodowanej nieprawidłowym potencjałem rozrodczym męskim. Z tego powodu docytoplazmatyczną iniekcję plemników stosuje się w leczeniu niepłodności u pacjentów ze słabymi parametrami nasienia.


Docytoplazmatyczne podanie morfologicznie wyselekcjonowanych plemników IMSI

Procedura IMSI jest wzbogaceniem procedury ICSI i polega na wstępnej morfologicznej selecji nasienia przy użyciu specjalnego mikroskopu optycznego pozwalającego uzyskać 6000 krotne powiększenie. Po selekcji plemników proces leczenia jest taki sam jak w przypadku ICSI. Udoskonalenie etapu laboratoryjnego w procedurze IMSI oznacza dla przyszłych rodziców podniesienie skuteczności zabiegu zapłodnienia pozaustrojowego, bez konieczności dodatkowych badań i leczenia.


TESA – testicular sperm aspiration

Zapłodnienie pozaustrojowe TESA poprzedzone jest biopsją jąder w celu uzyskania plemników, które następnie wykorzystywane są w procedurze ICSI.


Wizualizacja wrzeciona kariokinetycznego

Procedura wizualizacji wrzeciona (SV – spindle view) wykorzystywana jest w leczeniu niepłodności w celu zwiększenia kontroli docytoplazmatycznej iniekcji plemników (ICSI) niezależnie od położenia ciałka kierunkowego, dzięki czemu eliminowane jest ryzyko uszkodzenia komórki podczas wykonywania mikromanipulacji. Wizualizacja wrzeciona kariokinetycznego pozwala również na kontrolę stopnia dojrzałości oocytów oraz ustalenie grubości i gęstości osłonki przejrzystej komórki jajowej.


Nacięcie otoczki zarodka

Nacięcie otoczki zarodka (AH – assisted hatching) polega na pocienieniu lub całkowitym mechanicznym przerwaniu ciągłości osłonki przejrzystej otaczającej zarodek. Procedura ta wspomaga zarodki w wydostaniu się z osłonki, przez co ułatwiona jest ich implantacja, czyli zagnieżdżenie w jamie macicy. Assisted Hatching stosowany jest m. in. u kobiet powyżej 37 lat oraz pacjentek z zaburzeniami hormonów. Nacięcie otoczki zarodka podwyższa skuteczność procedury zapłodnienia in vitro, dlatego polecamy je również pacjentom, których wcześniejsze próby in vitro zakończyły się niepowodzeniem.